Twee broers met een verstandelijke beperking leven jarenlang teruggetrokken samen. Wanneer één van hen ernstig ziek wordt en medische opname weigert, ontstaat een spanningsveld tussen bescherming en autonomie. Hoe ver reikt mentorschap als iemand “nee” blijft zeggen — zelfs als zijn gezondheid op het spel staat?
In de laatste maanden van haar leven ga ik steeds vaker bij mijn eerste cliënte langs. Haar wereld wordt kleiner, haar woorden verdwijnen, maar het contact blijft. Twee dagen voor haar overlijden zegt ze helder dat ze klaar is om te gaan. Dit is het verhaal van loslaten, nabij blijven en het einde van mijn eerste mentorschap.
Een zelfstandig wonende man wordt aangemeld voor mentorschap. Tijdens de intake blijkt dat er meer speelt dan gedacht: zijn zoon maakt misbruik van zijn financiën. Wat begint als een verkennend gesprek, verandert in een spoedtraject om hem juridisch te beschermen — ook tegen zijn eigen familie.
Wat betekent het om vrijwillige mentor te zijn voor iemand zonder familie? In deze persoonlijke bijdrage vertelt een mentor hoe een tweewekelijks bezoek uitgroeide tot een vertrouwensband. Over kleine stappen, praktische steun en de grote waarde van gewoon blijven komen.
‘Dat kost me zeker weer geld? Daar heb ik zelf ook nog iets over te zeggen, hoor!’ Deze woorden klinken door de kamer van het maatschappelijk werk. Er komt een pittige dame binnen, het straalt van haar af dat ze niet zomaar met zich laat sollen……en terecht!
Wanneer taal een barrière is en de druk hoog oploopt, wordt mentorschap extra belangrijk. In dit verhaal lees je hoe een ogenschijnlijk praktische kwestie – een kwijtgeraakt paspoort – uitgroeit tot een zorgvuldig afwegen tussen verantwoordelijkheid en vertrouwen. Een casus die laat zien hoe mentorschap betekent: naast iemand blijven staan, juist als diegene het zelf niet meer kan overzien.
Wat betekent mentorschap voor iemand zonder eigen netwerk, die het leven niet meer volledig kan overzien? In dit fictieve verhaal vertelt een mentor hoe belangrijk het is dat er iemand naast je staat, met je meedenkt en gewoon naar je omkijkt. Niet om over te nemen, maar om samen verder te kunnen.
Soms kan het leven in korte tijd volledig veranderen. Voor deze cliënt betekende dat een grote stap vooruit: van een eigen slaapkamer in een groepswoning naar een zelfstandig appartement met 24-uurszorg. Een verhaal over dromen, kansen en het belang van meebewegen op het juiste moment.
Een verhuizing vanuit Brabant naar het westen van het land. Alles achterlatend, maar wel eindelijk eens voor zichzelf gekozen. Na jaren er altijd maar zijn voor anderen en doen wat anderen van je vragen, werd het tijd om te ervaren dat ze er zelf ook toe doet. Met behulp van een mentor werd dit ingezien. Maar ook deze mentor laat ze achter in Brabant….
Als je kampt met psychische klachten, regelmatig zorg nodig hebt en niet kunt terugvallen op een persoonlijk netwerk, kan het leven knap lastig zijn. Stichting Mentorschap Rotterdam is er voor deze mensen. Als mentor is Laura Lugtenburg hét vertrouwde gezicht en vaste aanspreekpunt voor Ankie Bravenboer, die vandaag 78 jaar geworden is. Ze gaat langs met moorkoppen; daar is Ankie gek op.