Wat betekent het om vrijwillige mentor te zijn voor iemand zonder familie? In deze persoonlijke bijdrage vertelt een mentor hoe een tweewekelijks bezoek uitgroeide tot een vertrouwensband. Over kleine stappen, praktische steun en de grote waarde van gewoon blijven komen.
‘Dat kost me zeker weer geld? Daar heb ik zelf ook nog iets over te zeggen, hoor!’ Deze woorden klinken door de kamer van het maatschappelijk werk. Er komt een pittige dame binnen, het straalt van haar af dat ze niet zomaar met zich laat sollen……en terecht!
Een jaar geleden moest mijn cliënte haar vertrouwde huis verlaten en verhuizen naar een verzorgingshuis vanwege dementie. Een grote verandering — voor haar, maar ook voor mij als mentor. Het afgelopen jaar leerde mij niet alleen hoe een afdeling functioneert, maar vooral wat deze overgang betekent voor iemand die langzaam grip verliest op tijd, plaats en herinneringen.